Coraz szybsze tempo życia, coraz więcej stresów, przepracowanie, a także niewłaściwe odżywianie, doprowadziło do tego, iż choroby serca występują u coraz większej ilości osób i są traktowane jako choroby cywilizacyjne. Jednym z takich schorzeń jest dławica piersiowa, zwana również dusznicą bolesną. Jej przebieg wiąże się z szeregiem zaburzeń, występujących na skutek niedotlenienia mięśnia sercowego, a więc występuje ona na skutek choroby niedokrwiennej serca. Dławica piersiowa powoduje przede wszystkim niedostarczenie sercu odpowiedniej ilości tlenu podczas, gdy jest ono poddawane wzmożonej aktywności, jak na przykład uprawianie sportu, praca fizyczna, silne emocje. W przypadku gdy człowiek nie podejmuje żadnej aktywności, na przykład leżąc na kanapie i czytając książkę lub oglądając komedię w telewizji, wówczas serce nie potrzebuje zwiększonej ilości tlenu, a tętnice wieńcowe dostarczają odpowiednią ilość krwi, wówczas chory nie odczuwa żadnych dolegliwości. Dławica piersiowa objawia się wówczas, gdy serce potrzebuje szybszego i większego dopływu krwi, na przykład podczas grania w piłkę nożną lub otrzymania informacji o śmierci bliskiej osoby. Naczynia wieńcowe, ze względu na to, iż są one zwężone, przede wszystkim na skutek odkładania się na ich ściankach blaszek miażdżycowych, nie są w stanie dopompować do serca odpowiedniej ilości tlenu, w wyniku czego chory odczuwa silny, uciskający ból zamostkowy.
Dławica piersiowa ma wiele przyczyn, z których najczęstszą, występującą u dziewięćdziesięciu ośmiu procent pacjentów jest wspomniane powyżej zwężenie tętnic wieńcowych, na skutek ich miażdżycy. Może ona nastąpić w wyniku wystąpienia tak zwanej dławicy odmiennej, skurczu wywołanego narkotykami, takimi jak kokaina, a także lekami lub innymi substancjami. Miażdżyca, a pośrednio dławica piersiowa, mogą również wystąpić na skutek odstawienia niektórych leków, przede wszystkim azotanów, zatoru tętnicy wieńcowej, jej zapalenia lub urazu, a także zmian żylnych występujących w wyniku zaburzeń metabolizmu, wad anatomicznych naczyń wieńcowych. U niewielkiej ilości pacjentów dławica piersiowa jest wywołana zaburzeniami homeostazy, będącymi bezpośrednią przyczyną zakrzepicy tętnic, a także zwężenia i niedomykalności zastawki aortalnej, skutkujących wyraźnym zmniejszeniem podaży tlenu. Przyczyną mogą być również inne zaburzenia, takie jak kardiomiopatia przerostowa, nieleczona nadczynność tarczycy, podtruwanie tlenkiem węgla, w przypadku braku świadomości posiadania zepsutej instalacji, bardzo niskie, utrzymujące się przez długi czas niskie ciśnienie krwi, anemie wiążące się z niedokrwistością, mostki mięśniowe, a także rozwarstwienie aorty.
Jak już wcześniej wspomniano dławica piersiowa występuje również na skutek zbyt dużej ilości złego cholesterolu, objawiającego się występowaniem blaszek miażdżycowych, na wewnętrznych ściankach tętnic, co znacząco zmniejsza światło przepływu przemieszczającej się nimi krwi. W konsekwencji do mięśnia sercowego nie są dostarczane odpowiednie ilości tlenu oraz substancji odżywczych, potrzebnych do jego prawidłowej pracy. Ograniczenie światła przepływu krwi w tętnicach ma istotne znaczenie na to, jakie objawy będzie odczuwał pacjent. Przy bardzo niewielkim zwężeniu zmiany stanu zdrowia są zazwyczaj nieodczuwalne. Przy nieco większej ilości blaszek miażdżycowych, bóle pojawiają się przy znacznym wysiłku, natomiast przy dużym zaawansowaniu schorzenia występują bóle uciskowe, czyli dławica piersiowa.
Dusznica bolesna występuje u około trzydziestu osób na tysiąc, a ilość odnotowywanych przypadków, z roku na rok jest coraz większa. Można więc stwierdzić, iż dławica piersiowa postępuje wraz z rozwojem cywilizacji. Najczęściej cierpią na nią mężczyźni w wieku około czterdziestu lat oraz kobiety około pięćdziesiątego roku życia i jak wynika z badań, prawdopodobieństwo choroby gwałtownie wzrasta wraz z wiekiem.
Pierwszym, a zarazem najbardziej charakterystycznym objawem, jaki daje dławica piersiowa jest uciskający ból w okolicy serca, występujący zazwyczaj po znacznym wysiłku fizycznym,a także na skutek gwałtownych emocji lub zbyt dużej ilości spożytego jedzenia. Ból jest odczuwany jako ogromny ciężar uciskający klatkę piersiową i może on promieniować do lewego ramienia i barku, łopatek, nadbrzusza, szyi oraz żuchwy. Dławica piersiowa ustępuje po podaniu nitrogliceryny, jeżeli atak nie jest bardzo poważny, wówczas wystarczającym jest aby chory przerwał wykonywanie pracy fizycznej i odpoczął przynajmniej przez godzinę.

[Głosów:0    Średnia:0/5]
PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułdieta na serce
Następny artykułudar serca

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here